Kras E-book Preview

Prologue

“Jey! Remind ko lang yung reunion natin later. Pumunta ka ha. Aasahan ka namin doon. Tagal ka na namin hindi nakasama. Basta pumunta ka”

Napabuntong hininga ang binata pagkatapos niya basahin ang text message sa kanyang phone. Nahiga siya sa kanyang kama sabay muling binasa ang mensahe. Nag iisip siya ng magandang palusot pagkat ayaw niya pumunta ngunit tila wala na siya maisip pagkat taon taon nalang niya iniiwasan ang mga reunions kasama ang kanyang mga batchmates.

Lumipas ang ilang minuto tumayo na siya at kinuha phone niya. “Oo sige ihanda niyo na yung karpeta at paparating ang hari. Wag kalimutan ang mga trumpeta at mga rose petals na isasaboy sa aking dadaaanan” sinagot niya sa text sabay tinawanan ang kanyang sarili. Muli siya napabuntong hininga, napailing sabay dumiretso sa banyo para maligo.

Sumapit ang alas singko ng hapon, nakarating na siya sa reunion area. Kinakabahan si Jey at nagdadalawang isip pagkat sa malayo nakikita niya nagsisidatingan na ang kanyang mga dating batchmates. Huminga siya ng malalim, muling nag iisip ng palusot pero wala talaga siya mahanap.

Gusto na niya paandarin kotse niya para umalis ngunit nakita niya isang batchmate niya dumating na nakataxi lang. “Okay naman siguro” bulong niya kaya pinaandar niya kotse niya, nagdalawang isip ulit ngunit naglakas loob idiretso kotse niya sa parking area.

Naiilang siya pagkat magagara ang kotse ng kanyang ibang batchmates habang sasakyan niya luma na masyado. May isang grupo ng mga lalake nagkumpulan sa parking area, isa sa kanila napalingon at tinitigan ang kotse ni Jey.

Tinuro siya ng batchmate niya at parang tuwang tuwa yung binata na pinaghihila ang kanyang mga kasama. Ngumiti si Jey sabay nagbubusina kaya mga batchmates niya humarap sa kanya at nagtawanan.

Lumabas si Jey sabay sinara pinto ng kanyang kotse, “Stay!” sigaw niya sabay hinimas ang kotse niya. “Good boy” banat niya at napatawa niya agad ang kanyang mga batchmates. “Jey! Ukis ti sabah pare long time no see!” sigaw ng isang binate.

Naglakad si Jey, suot niya all black, pasiga siga lakad niya ngunit deep inside naiilang siya sobra. Nagbiro ang mga batchmates niyang iba na tila sinasamba siya kaya tinaas ni Jey ang kanyang mga kamay sabay parang isang tanyag na lider ng isang kulto kumaway kaway.

“Wow Jey, saan ka ba nagtatago pare?” tanong ni Rey. “I have been here and there tapos nawala ako e. Nastranded ako sa isang island at ngayon lang ako nakabalik” biro niya at halakhakan nanaman ang kanyang mga batchmates. “The sad part is I left mister Wilson, I miss him so much” drama niya. “Shit man, di ka parin nagbabago” sabi ni Joel.

“Oh come on, kung nagbago ako e di hindi niyo na ako nakilala. So ano ginagawa natin dito? Nasan yung away? Sino kaaway? Taragis nasan na? Gusto ko na pakita yung new kung fu skills ko. You want to see my new moves?” tanong ni Jey at muli sila umariba sa tawanan. Ilang minuto lumipas nakarating na lahat kaya pumasok na sila sa restaurant.

Nagsimula ang kainan, medyo naiilang parin si Jey ngunit sumaya siya sa mga kwentuhan nila. “Bakit ang tahimik niya?” tanong ng isang babae sabay sumandal kay Joel. “Ganyan talaga yan, pero pag nagsimula magsalita yan naku kawawa tayo lahat” biro ni Joel.

“Bakit all boys school tayo, bakit may babae dito? Wait…Abrahan is that you? Tuluyan ka na bang nagpa sex change? Wow ang galing ng doctor mo ha. Mukha ka na talagang babae” banat ni Jey at napatawa ng malakas yung babae.

“Tarantado, girlfriend ko ito. Anna si Jey, Jey si Anna” pakilala ni Joel. “Ay sorry ha, dapat sinabi mo agad. No offense meant miss, nice to meet you. You look familiar…kinda. Anyway, Joel I am sorry for your loss” banat ni Jey.

“Ha? Joel sino namatay?” tanong ni Anna at nagtawanan ang mga boys. “Sabi ko na e, ikaw kasi pinansin mo pa tuloy di na titigil yan” sabi ni Joel. “Pero sino namatay?” tanong ni Anna. “Siya, he lost his freedom. Goodbye FHM, goodbye secret videos sa phone. Dati theme song niya e…Lonely I am mister lonely…I have nobody only my hands…oooohmmm centerfold, turn to the next page…lonely I am mister lonely…” landi ni Jey at sumabog sa tawa ang buong grupo.

“Why aren’t you married yet?” tanong ni Anna. “Oo nga pare kumusta na kayo ni Jenny? Tagal niyo na di pa kayo kasal?” tanong ni Rey. Di sumagot si Jey at ngumiti lang siya. “Sana sinama mo siya today, nasan ba siya?” tanong ni Daniel. “Nandon sa panty niya siguro” bulong ni Jey at nagtawanan ang mga kasama niya.

“Kita mo na, ano gusto mo pa magsalita yan?” biro ni Joel sa kanyang nobya. “Wala na sila” bulong ni Anna at nagulat yung ibang binata at lahat napatingin kay Jey. “Imposible, ang tagal na nila e. Going four years na sila last time kami nagkita pero that was four years ago so eight na sila ngayon” sabi ni Joel at siniko siya ng kanyang nobya.

“Di nga, wala na kayo ni Jenny?” tanong ni Rey. “Balita ko si Rex na daw head sa water district. Sakto papagawa ako sana ng malaking aquarium sa likod ng bahay. Tagal ko na kasi gusto mag alaga ng pating” banat ni Jey at pigil yung tawa ng kanyang mga kaibigan, gusto sana mangulit ni Joel pero sinenyasan na siya ng kanyanag nobya.

“Alam mo pare, sakto iinom nalang natin yang heart ache mo” biro ni Daniel. “Dude di na ako umiinom” sabi ni Jey. “No shit! Ikaw? Hindi ka na umiinom? Oh come on, mga pare! Hindi na daw umiinom si Jey!” sigaw ni Joel at lahat ng batchmates nila sa restaurant nagtawanan.

“Imposible! Mauna pa ako mawalan ng buhok bago tumigil sa inom yan” sigaw nung isa. “Boleks ka naman pare, imposible na di ka na umiinom” sabi ni Joel. “Oo pre, four years na. As in ni amoy wala” sabi ni Jey.

“Boleks! Naalala ko pa one time doon tayo sa bahay niyo e. Hinamon niya ako dati speed shot isang bote ng Empi. Akala ko joke lang pero kumuha siya talaga ng big glasses at shit nagulat ako nung pinuno niya baso niya. Akala ko talaga joke pero tinungga niya lahat ng laman” kwento ni Daniel.

“Oh my God” bigkas ni Anna. “Oo totoo, shit nagulat ako tapos sabi niya lang o ikaw na. Grabe tig dalawang baso lang kami na puno at ubos yung isang bote. Eto yung maganda, tinignan niya ako, tulog na tayo sabi niya tapos tumayo siya at naka ilang pindot siya sa wall hindi niya mahanap yung switch” kwento ni Daniel at halos mamatay na sila sa tawa.

“Ina yan Daniel! Umiiwas yung switch!” sigaw ni Jey at lalong nagtawanan yung grupo. “Open palm hinampas niya yung wall, namatay yung ilaw tapos narinig ko nalang malakas na kalabog. Nag dive ang gago pero dumiretso sa floor imbes na sa kama” kwento ni Daniel.

“Pare help bukol ulo” hirit ni Daniel at halos mamatay na sa tawa ang lahat. “So alcoholic ka?” tanong ni Anna. “Uy hindi ha” sagot ni Jey. “Malakas lang siya uminom, matagal malasing, mutant yan e” biro ni Rey. “Shit naalala ko pa ito sa bilyaran e” sabi ni Joel. “O pare wag na yon, tumambay lang ako doon habang nagrereview para sa board exam” sabi ni Jey.

“Ulol, review ka diyan, hindi nga nagreview yan e. Makikita mo yan sa bilyaran, tatanga tanga naglalaro mag isa tapos pag may humamon sa kanya boom! Hustler ang gago” sabi ni Joel at tumawa si Jey. “Wow is he good?” tanong ni Anna.

“Anong good, matalino yan e, ginagamitan ng physics yung bilyar. Madami ka din naloko don ano pare? Madami din ito pinulubi” sabi ni Rey at napahalakhak si Jey at hinaplos ang kanyang noo. “Pare passing time lang for my review sa hapon” sabi niya.

“Tae, papasok sa review center yan lasing. Pero tangina kahit lasing perfect lahat ng exams don, diyan ka mabibilib e. Kaya nga di na siya pinapansin ng mga profs doon. Papasok lang yan pag may exams ha tapos minamani lang” sabi ni Joel. “Good old days pare” bulong ni Jey at ramdam ng lahat ang dinadala niyang kalungkutan. “Hindi ka na talaga umiinom pare?” tanong ni Rey.

“Honest hindi na, at kahit ano gawin niyo sorry it wont work” sabi ni Jey. “Pare parang hindi na ikaw yan ha” sabi ni Daniel. “Minsan nga sinasabi ko din sa sarili ko yan e. Pero inaaway ko sarili ko, actually magkagalit kami ng sarili ko. Kanina nga lang nagkasigawan kami sa harapan ng mirror e” banat ni Jey at halakhakan ulit ang lahat.

“Anyway enough about me, reunion ito so happy happy lang” sabi ni Jey. “E pano tayo maghahappy happy e di ka na umiinom?” banat ni Joel. “Kayo ang iinom at sagot ko na yung kwento at tutulong ako sa pag ubos ng pulutan” biro ng binata.

Pagakatapos ng dinner nagkaroon ng inuman at inggit na inggit yung iba pagkat masyado masaya sa lamesa nina Jey. Pinagdikit dikit nila ang maraming lamesa at si Jey, tulad ng dati ang nagbangka ng mga kwento. “Kita mo na, sabi ko sa iyo di mauubusan ng kwento yan” bulong ni Joel sa kanyang nobya.

“Kahit na narinig ko na yang mga kwento noon from you, pag siya nagkwento kakaiba, with feelings at nakakatawa” bulong ni Anna. “Kahit ganyan yan nirerespeto ng lahat yan. Parang tahimik lang yan pero sobrang tinik yan sa totoo” bulong ni Joel.

“Tama na inom mo, nakakarami ka na. Baka mapaaway nanaman kayo like last year” bulong ni Anna. “Hindi mangyayari yon, nandyan si Jey. Last year si Daniel lang meron pero ngayon nandyan na si Jey kaya we will be fine” sagot ng binata.

“Yun na nga e, kanina una niya hinanap away” bulong ni Anna. “Sus, biro niya lang yan. Peace lover yan, relax ka lang. Kahit loko loko yan sa asta disciplinarian yan. At kung may gulo siya mag aayos so relax. Look at the others mas masaya sila umiinom kasi alam nila nandyan si Jey at Daniel, mga guardian angels namin yan” biro ni Joel.

“I see, but he seems broken” bulong ni Anna at sabay nila pinagmasdan si Jey na walang tigil na nagtatalak. “Oo nga e, dati dati di mo makikita malungkot yan. Lagi yan masayahin kahit may problema pero this time everyone knows may malungkot siya” sabi ni Joel.

“Why don’t you try and ask him?” bulong ni Anna. “Di aamin yan, makasarili yan at malihim pagdating sa problema. At kahit ano gawin mo hindi mo mapapaamin yan. Iwawala ka lang niyang sa biro” bulong ni Joel.

“I was expecting him to be the most successful based on your stories. Last year pinag uusapan niyo siya, all of you were thinking that big time na siya in some company…pero sorry ha…parang hindi naman” bulong ni Anna.

“Kaya nga, I don’t know what happened to him. Pero totoo yon, we all thought na by now big time na siya kaya di na siya nagpapakita. Kaya pala hindi, he really looks broken” sabi ng nobyo niya.

“Hey, invite mo siya to lunch one time. Sabihin mo din sa ibang friends niyo na ganon din gawin nila” bulong ni Anna. “Good idea, sige remind mo ako. Pareho ata tayo iniisip e, hindi na siya lumalabas” sabi ni Joel.

Sumapit ang hating gabi at napangiti si Anna pagkat sina Daniel at Jey pinapatigil na ang inuman. “Hala sige pack up na tayo. Tapos na ang shooting. Lahat ng may kotse akin na susi” sabi ni Jey. “Kaya ko pre, don’t worry” sabi ng isang kabatch nila.

“Sige sukatan na to, ano gusto mo cremate o normal burial? Yung madaming ilaw na kabaong o yung simple?” biro ni Jey at nagtawanan ang mga lasing. “Sige na sige na taxi na lahat, dito yung mga susi” sabi ni Daniel.

Tanging si Joel at nobya niya ang hindi pa nakasakay ng taxi. “O ikaw na maghatid at malapit naman sila sa inyo” sabi ni Daniel. “Sure pare, ingat ka” sabi ni Jey. “Hey youre going to let him drive?” tanong ni Anna. “Yes, hindi naman umiinom yan e. Magaling magkunwari yan at nakahawak lang sa baso yan” sabi ni Jey at natawa si Daniel.

“Buti di sila nagagalit sa iyo” sabi ni Anna. “Everyone knows madali siya tamaan at hikain yan kaya nakakalusot yan” sabi ni Jey. “Tumikim naman ako” sabi ni Daniel. “At isa pa magugulpi ng asawa niya pag uwi pag nakainom at baka madagdagan nanaman ang anak” biro ni Jey.

Nakaalis na si Daniel, sina Anna at Joel nakapasok sa kotse ni Jey. Habang nagmamaneho si Jey biglang lumipat sa harapan si Anna. “You stopped drinking dahil sa kanya?” tanong ng dalaga. “No” bulong ni Jey.

“So parang wala lang ganon?” tanong ng dalaga. “It’s complicated. Di naman sa may sakit na ako or alcoholic na ako. Basta trip lang, new year’s resolution lang. Sabi ko ayaw ko na uminom, so ayon di na ako uminom” kwento ni Jey. “There must be a reason” pilit ni Anna.

“Usually yan ang unang iisipin ng tao. Tumigil siya kasi siguro may tama na atay niya. O kaya tumigil siya kasi ganito ganyan. Di ba pwede tumigil kasi gusto lang tumigil?” sagot ng binata. “I see, so your break up with her has nothing to do with it?” tanong ni Anna. “Maybe it does but not totally related. That time I felt something bad was already going to happen. Wala lang parang feeling lang but no big deal”

“I asked myself, what am I doing wrong? Is it because of me. May kulang ba ako? Iniisip ko to change so sabi ko parang may kulang kasi. Pero that time everything was alright…it seemed alright but still there was this gloomy feeling lingering at the back of my mind”

“Dunno why basta I chose to stop drinking. Siguro in preparation of something that has not happened yet. Tipong when that thing happens, then I might need to change. Kaya ko ba magbago? So siguro parang test narin sa sarili ko yon. Nakayanan ko, when I stopped there were so many reunions and parties. I said to myself kaya ko pala e”

“Then months later it happened. You know what, let us not go into details already. The usual reaction is to drown yourself in alcohol diba? Pero pano na yan di na ako umiinom?” banat ni Jey sabay tumawa siya ng malakas at hinaplos ang kanyang noo. “Sorry” bulong ni Anna. “Its okay, at least napatunayan na hindi sagot ang alcohol, look at me I survived that…basta yon” sabi ni Jey.

“Hey, later sama ka sa amin ng lunch sa SM” sabi ni Anna. “Psych grad ka ano?” tanong ni Jey. “Pano mo alam?” tanong ng dalaga sa gulat. “Because you have been trying to psycho analyze me since kanina pa. Stop it, I am fine” sabi ng binata.

“You say you are fine but you are not. Joel is just ashamed to ask you. Ganon din mga friends mo kasi you are just going to shut them down if they show concern” sabi ni Anna at tumawa si Jey. “Ah so inutusan ka ni Joel ganon?” tanong ng binata. “Hindi, kusa to. Mabait tong girlfriend ng kaibigan mo no” banat ni Anna at nagtawanan sila.

“Oo nga e, did you know chick boy si Joel?” tanong ni Jey. “Yes I know, wag mo ibahin usapan” sagot ni Anna. “Di ko naman iniiba usapan e, sinasabi ko lang yung facts” banat ni Jey. “He warned me about your ugali kanina, alam mo we don’t know each other but based on their stories parang ang hirap paniwalaan na ikaw na yon”

“Happy go lucky ka daw, pero di naman. Loner ka” sabi ng dalaga. “Me? Loner?” tanong ni Jey. “Yeah, you don’t have to hide dahil di mo naabot expectations nila sa iyo. They won’t judge you naman e. Siguro pag uusapan ka lang, mag iisip sila bakit nagkaganyan ka pero after that it’s all good trust me” sabi ni Anna.

“So you think you really know me huh” sabi ni Jey. “No pero I know a broken person when I see one. Kung magkukulong ka lang the more walang mangyayari sa buhay mo. You should live more” sabi ni Anna at muling natawa ang binata. “Sinesermonan ako ng syota ng isang bestfriend ko who I just met for the first time, pero I think we met already” sabi niya.

“E kung hindi ka nagkukulong kasi sana nakilala mo na ako noon pa. At kung sana hindi ka nagkukulong matagal ka na nakapag move on at nakita mo na there is no shame for your wrong choices in life. At oo para ka din pamilyar sa akin” sabi ni Anna.

“Damn girl, magaling ka ha” sabi ni Jey. “So later come with us to lunch. Wag kang tatanggi. Its for your own good” sabi ni Anna. Huminga ng malalim si Jey at nakita niya gising naman pala si Joel sa likod. “Tarantado ka gising ka naman pala bakit hinayaan mo ako masermonan ng syota mo?” tanong niya at natawa si Joel.

“Oo pre, tama siya. Baby steps kung gusto mo. Let us help you pre” sabi ni Joel. “And who says I need help?” tanong ni Jey. “Tangina pare tumigil ka na nga. Hindi na ikaw yung Jey ng noon, halata dude. Oo you may still make us laugh and do your funny acts but pare as your friend iba ka na at bago ka tuluyan mawala we have to get you back” sabi ni Joel.

“Para mo naman sinasabi na I am lost” sabi ni Jey. “Yes you are, do not deny it” sabi ni Anna. “Pare, matinik tong girlfriend mo. Psyho analyst to kaya wag kang magloloko” biro ni Jey. “Wala ako balak, mamaya pare labas tayo kahit lunch lang” sabi ni Joel. “Fine fine fine, kailangan ko din naman mag paaraw” biro ni Jey.

Tumigil ang kotse at napalingon si Jey, “Oh so dito siya umuuwi sa inyo? Hoy kayo wag niyo gigibain yung bahay mamaya ha” biro niya at natawa si Joel. “Baliw, I live across the street” sabi ni Anna. “Oh so you two kinda kinky huh, doing it through computer huh” hirit ni Jey at tawang tawa si Joel. “Sige na pare ingat ka pauwi” sabi niya. “Hey mamaya ha” sabi ni Anna at ngumiti lang si Jey.

Sumapit ang tanghali at nagkita kita sila sa may SM Baguio. “Nagsisisi ka na ba? Masakit pa hang over mo?” landi ni Jey. “For a good cause” bulong ni Joel at nagtawanan sila. “You know what, December 21 na no, Christmas is just around the corner and this is a good time to go out” sabi ni Anna.

“I know kasi may malaking chance madami kang makikitang mga kakilala” sabi ni Jey. “Correct, and I am sure ayaw mo sumama kasi ganon na nga mangyayari diba? You need this trust me” sabi ng dalaga. “Opo doc, I am here already diba? So come let us live more as you say pero alam mo kagabi ko pa iniisip kung saan kita nakita” biro ni Jey.

“Hoy gago ano nanaman yan?” tanong ni Joel. “No joke pre, she looks familiar na hindi. Di ko alam e, parang nakita ko na siya noon na hindi” paliwanag ni Jey. “Baguio is a small city pare so for sure nagkataon na nagkatagpo kayo minsan” sabi ni Joel pero si Anna ngumiti lang.

“At kapitbahay ko kaya yan, malamang nakita mo na sa tapat ng bahay” saabi ni Joel. “Lagi naman ako sa inyo noon pero di ko naman siya nakikita. Teka may magandang babae na mas matanda sa atin diba sabi mo kapitbahay mo?” sabi ni Jey. “Ayun ate niya” sabi ni Joel.

“Aileen! Tama pero pumangit siya nung dumating boyfriend niya” banat ni Jey at natawa si Anna. “You met my ate?” tanong ng dalaga. “Birthday mo yon pare diba? Aileen, tapos dumating boylet niya naging ate Aileen bigla” sabi ni Jey at tawanan yung tatlo. Napatingin sa malayo si Anna at inuga ang kanyang ulo na parang nanghihinayang.

Paakyat sila ng escalator at pagdating nila sa taas napatigil si Jey. Isang maputing dalaga napatigil din sa harapan niya at nagtitigan sila. Nanginig ang buong katawan ng binata, nangatog ang kanyang tuhod at bibig napanganga.

Gusto na niya ilayo tingin niya sa tindi ng takot, ang dalaga nauna nang tumingin sa malayo at unti unti namumula ang kanyang mga pisngi. “Live more” bulong ni Jey sa kanyang sarili, inipon niya lakas ng loob niya at tinignan ang magandang dalaga na lalayo na sana.

“Merry Christmas” bigkas niya. Ang dalaga napatigil at dahan dahan tinignan si Jey. “Merry Christmas” sagot niya at hindi parin makagalaw yung dalawa, si Jey nadulas ang isang ngiti at sinagot din siya ng ngiti ng dalaga. “Ah..aah sige” bulong ni Jey sabay naglakad na sila palayo sa isat isa.

“Uy pare dito tayo” sabi ni Joel sabay hinila ang kaibigan niya na parang palutang lutang na naglakakad. Napatingin si Anna kay Jey, kita niya ang binata hinahaplos puso niya at may malaking ngiti sa mukha. “Are you okay?” tanong ng dalaga sabay nagsimangot konti.

“Oh my God…oh my God…I cant believe binati ko siya” bigkas ni Jey kaya napatingin narin si Joel sa kanya. “Ano? Ano nanamang acting yan?” tanong niya. “Pare, oh my God, I cant believe it binati ko siya” bigkas ni Jey at para siyang kinikilig na bulate na hindi mapakali.

Nagtawanan tuloy yung mga kasama niya habang si Jey parang maatake na sa puso. “What the hell is wrong with you?” tanong ni Joel. “Shit pare, for the first time I spoke to her…I greeted her and she greeted me back” sabi ni Jey. “The girl?” tanong ni Anna.

“Wow…third year high school up to now ngayon lang ako naglakas loob batiin siya o kausapin. Ngayon ko lang siya tinitigan sa mata. Oh my God” bigkas ni Jey sabay inuga uga si Joel. Tawang tawa si Anna at nakurot tuloy ang binata. “Sino ba kasi yon?” tanong niya.

“Si…Kras ko”

KRAS E-book 

32 Chapters
360 pages
secured and personalized PDF

Naalala mo ba yung isang tao na crush mo mula noon. Patay na patay ka sa kanya ngunit di mo makayanan man lang titigan o makilala. 

Tao na pinangarap mo, dinadasal na makasama...what are you willing to do to make it happen? What if it does not happen?

Years later it finally happened...you two meet...

Salamangka: Hari ng Impyerno E-book Preview

Prologue

(Ang mga sumusunod na pag uusap ay sinalin mula sa wikang Latin)

Sa loob ng isang conference hall nagtipon tipon ang ilang matatanda. Lahat sila pormang mayaman at kagalang galang tignan. “Paparating na siya” bulong ng isang matipunong lalake kaya lahat ng matatanda humilera na sa isang mahabang lamesa.

Bumukas ang pinto at pumasok ang isang matangkad na matandang lalake. Patulis ang kanyang mga kilay, all white suit at red neck tie. Sobrang dilim na dark shades at may puti na baston na may gintong pigura ng anghel sa dulo. “Magsiupo kayo” sabi niya sa sobrang babang boses kaya lahat ng mga matatanda nagsiupuan na.

Naupo yung pinuno nila at nilapag ang kanyang baston sa lemesa. “Status report” bigkas niya at may lumapit na matipunong lalake at inabutan siya ng isang tablet. Kinuha ng pinuno yung tablet at napangiti siya, “Maganda, ito ang gustong gusto kong balita, gera dito gera doon”

“Ngunit di parin natin nakukuha ang ating inaasahang World War three, bakit nga ba?” tanong niya. “Sir, lumalapit lapit na yan, kaya lang alam nila lahat ano ang nakataya” sabi ng isang matanda at nagtawanan ang lahat.

“Tignan mo yan, they are killing each other without our help” sabi ng pinuno. “Ahem, konting kurot lang naman boss” bulong ng isang matanda at muli sila nagtawanan. “I know, kaya kurutin niyo pa sila. World peace is just a dream of fools”

“They offer one hand for peace but their other hand is forming a fist getting ready to strike. Tao nga naman talaga, lahat sila gusto maging top Nation, lahat sila gusto magpasikat, let them be. Tutal tayo naman ang nakikinabang sa dami ng namamatay. So do we have any other news?” tanong ng pinuno. Walang kumibo ngunit lahat sila napansin ang isang matandang Asiyano sa dulo ng lamesa.

“O ikaw may gusto ka ata sabihin” sabi ng pinuno. “Sinabi ko na po ito sa iba pero tinawanan lang nila ako, kaya di ko alam kung kailangan ko pa sabihin sa inyo ito” bulong ng matanda. “Sige sabihin mo, tutal wala naman tayo gagawin, amuse me” sabi ng pinuno.

Tumayo yung matanda at nag ayos ng kanyang suot, “Sir, yung punong demonyo natin sa Pilipinas…” bulong niya at nagsimula na ang tawanan. “Pilipinas? Yan ang big news mo? Ano naman ang big news mula sa kapiranggot na bansa na yan? That country does not pose a threat to any other country”

“Are you saying that they have nuclear weapons?” biro ng pinuno at lalo tumindi ang halakhakan. Napahiya yung matanda at niyuko niya ang kanyang ulo, “Sabi ko sa iyo wag mo na sasabihin e, makulit ka kasi e” sabi ng katabi niya.

Lumunok yung napahiyang matanda at huminga ng malalim, “Yung punong demonyo doon naghahanda para sa isang Grand Challenge” bigkas niya at nagtitigan sila ng pinuno. “O ano ngayon?” sagot ng pinuno. “He has buried his four horsemen to regain their full strength…you all know what that means” sabi ng matanda.

Tuloy ang tawanan pero tinaas ng pinuno ang kanyang kamay kaya lahat nanahimik. “Did you say he buried his four horsemen?” tanong niya. “Yes, siguro nakalimutan ng iba ano ibig sabihin non kasi for so many years this has never happened” sagot ng matanda.

“I know, so are you trying to say that there is a serious challenger to his throne?” tanong ng pinuno. “Obviously, kasi walang punong demonyo maghahanda ng ganon. Gagawin niya lang yon kung may humamon talaga sa kanya na malakas” sagot ng matanda.

Nanahimik ang lahat sa conference hall, tinapik tapik ng pinuno ang kanyang baston sabay pinaupo yung matanda. “Ano pangalan mo ulit?” tanong niya. “Bernardo sir” bulong ng matanda. “Ah yes Bernardo, so kilala mo ba yung humahamon sa alagad natin? Ano na pangalan nung taga Pilipinas?” tanong ng pinuno.

“Anastacio…hindi kilala boss sino hahamon sa kanya. Pero mukhang alam ni Anastacio. He would not be preparing that way, he knows mapapalaban siya” sagot ni Bernardo. Hinimas ng pinuno ang baba niya at nag isip ng matagal. “E ano ngayon? Come on Pilipinas is just a small country” sabi ng isang matanda.

“Hindi ba nagkaproblema tayo noon sa bansang yan?” tanong ng isang matanda. “Ang propesiya na doon manggaling yung tutumba sa ating lahat? Di ba naayos na natin yan?” sagot nung isa. Lahat napatingin sa pinuno na kanina pang nanahimik.

“Bernardo, it seems di ka bumitaw sa bansang yan mula nung naayos natin yung problema noon” sabi niya. “Opo sir, kahit na sabi niyo ayos na lahat, nagbantay parin ako from time to time. Paumanhin po pero matagal din ako tumigil kasi everything seemed normal at Pilipinas naman yon e. Lately sumilip ulit ako at ayun nga nalaman ko yung ginagawa ni Anastacio”

“So he is really threatened and I knew I had to report it to you sir” sabi ni Bernardo. “Really interesting news, after a long time someone is that daring to challenge one of us for one of our thrones. At ngayon lang may kinabahan sa atin to prepare that way” sabi ng pinuno.

“Kaya nga po kinailangan ko sabihin sa inyo” sabi ni Bernardo. “So just let it happen” sabi ng isang matanda. “Teka Bernardo sino ba yung humahamon na yan?” tanong nung isa. “Di ko alam, gusto ko subukan magtanong ngunit masama parin loob ni Anastacio sa atin”

“Kaya nga sa bansang lang yon wala tayo reports ng mga kaganapan nila e. In short ever since naupo siya sa trono, news blackout tayo mula sa Pilipinas. Pero ginagampanan naman niya tungkulin niya bilang punong demonyo ng bansang iyon. Sorry at nung sumilip ako e yun nalang nadatnan ko, he is preparing for the challenge” kwento ni Bernardo.

“Sir why do you seem so bothered?” tanong ng isang matanda. Huminga ng malalim ang pinuno at biglang tumayo at naglakad lakad. “Kung naghahanda siya ng ganon ibig sabihin may malakas na demonyo siyang makakaharap. Bakit hindi natin alam yan?”

“Its either that demon is crazy, he does not know how strong a head demon will be when challenged” sabi niya kaya nagtawanan yung iba. “Suicide, so let him para mabulaga siya” sabi ng isang matanda. “Kaya nga, maganda yan para lesson narin sa ibang susubok boss. So let it happen” sabi ng isa.

“Or is it possible that this challenger knows and he is really that powerful?” sabi ng pinuno at muling nanahimik sa kwarto. “Pasensya na boss ha, pero bakit bothered kayo masyado? I mean, if Anastacio wins, then lesson learned na para sa lahat yon”

“And if he loses then good for us kasi mas malakas yung papalit sa kanya. Win win situation naman tayo e” sabi ng isang matanda. “Bernardo walang kang gagawin na iba kundi obserbahan mo ang kaganapan sa bansang yon. Report to me always” sabi ng pinuno.

“Oh come on boss, ang liit liit na bansa non. Why do we have to waste our time watching over that tiny country?” tanong ng isa. Hinimas ng pinuno ang dulo ng kanyang baston, yung gintong anghel nagbaga ng pula at nagkaroon ng sungay. Namilipit sa sakit yung matanda at unti unti nalang nalusaw ang katawan niya at naging abo.

“Meron pa bang kumokuntra sa akin?” tanong ng pinuno at bumukas ang pinto at may isang matanda ang pumalit sa pwesto nung kamamatay na alagad. “Wala po sir” bulong ni Bernardo. “Good, now leave” bulong ng pinuno at humarap siya sa bintana at huminga ng malalim.

Mag isa nalang siya sa kwarto nang dalawang anino at umaligid sa tabi niya. Lumabas ang mga anino at nahulmang katawan. “Kinakabahan ka kung matatalo siya” bulong nung isa. “Kaya nga e, but we made sure a long time ago na walang Tagapagligtas na maaring manggaling sa kanya diba?” bulong niya.

“Of course we did, nakita mo naman buhay pa tayo” biro nung isang nilalang. “And if ever he loses they are too old to have another son, we still have his wife” bulong ng isang nilalang sa kanan niya. “Too old pag tao sila, pero they are demons like us. You know it is still possible” sabi ng pinuno.

“Then kill her already” bulong nung nasa kaliwa. “You know we cannot kill her habang nakaupo siya. We cannot kill any of his children too” sagot ng pinuno. “Estupido, we can, as in we. Yes hindi sila pwede patayin ng normal na alagad natin pero isa sa ating tatlo we can” landi nung nilalang sa kanan.

“Tanga, he will know if we kill his wife. If that happens wala na tayo panghahawakan sa kanya. Maghihiganti yan at iaalok niya sa langit ang impyerno niya. Magsasalita yan tungkol sa atin at alam niyo na ano maaring mangyari kung nalaman ng langit ang tungkol sa ating Demon Council” sagot ng pinuno.

“At wag niyo din sabihin siya ang papatayin natin, tayong tatlo lang makakagawa non at sigurado ako mararamdaman ng langit pag galaw natin. I made a mistake last time, I am sure this time if we show ourselves di na nila tayo tatantanan. I am worried na pag matalo siya. We will lose his wife at once and she will be returned to his side” bulong ng pinuno.

“And you still think kaya pa nila magkaanak? At yung ang magiging tagapagligtas?” landi ng isang nilalang. “Malinaw na malinaw yung propesya na sa dugo nina Anastacio at Satrina manggagaling ang tagapagligtas. Their son Antonio is already out of the equation so yes since we already checked him, maaring magkaroon pa sila ng anak” sabi ng pinuno.

Nagtawanan yung dalawang nilalang, dahan dahan inalis ng pinuno ang kanyang shades at nag apoy ang kanyang mga mata. “Di ko kilala yung makakalaban niya, that demon must be strong and he will be a very welcome addition for us” sabi ng pinuno.

“Lucio” narinig na may bumulong kaya kinilabutan yung tatlo. “Father! I am in control! I already solved the problem before! I can do it again so please do not risk coming out just for this” sigaw ng pinuno.

“Tell me” bulong nung boses. “I cannot believe nagbabantay ka parin sa bawat galaw ko up to now! Have I not proven my worth to you? Akala ko pa naman bilib ka na sa akin kaya pala nandyan ka lang lagi”

“Fine! I am going to let this grand challenge happen. Whoever that challenger is will have to go through the four horsemen of Anastacio. Doon natin makikita lakas niya. If he manages to get passed through the four then he must be a good addition for us”

“If he manages to beat Anastacio, yes babalik si Satrina sa tabi ni Anastacio…wait listen to me first bago kayo mag react! As the new king of Hell in the Philippines he has to prove his worth…so we shall ask him to kill Anastacio and his wife. I know the history and rules father so do not judge me quickly!”

“Oo kinabahan ako kanina pero nag isip ako ng maigi. This has never happened in our history, I mean nangyari na oo pero hindi ganito ang sitwasyon. This is the first time we are worried to lose a sitting king so it took time for me to think of this plan. So yes I am still in total control of everything!”

“Akala mo siguro di ko maiisip ito no? Alam ko yung rules! I know our history and tradition! I know that hindi lang kaming tatlo lang may kaya pumatay sa sitting king. I know that a sitting king can kill the sitting king of another country but of course I won’t let that happen and they do not know that”

“Di ako tanga! Alam ko if I let that happen, our enemies will think there is chaos and they can take advantage. That is why we never tell them. And father I learn from my mistakes too. Last time ako mismo pumatay sa punong demonyo ng Pilipinas para lang makaupo doon si Anastacio”

“Oo aaminin ko tanga pa ako noon, our enemies almost found out about me but it still worked. I was desperate to please you father. I killed all my siblings for you. To prove to you that I am capable, and I want to rule the world. It seems you still see me as a child, not anymore father! So go now and leave me alone! I don’t need your help!” sigaw ni Lucio.

Isang minuto lumipas at di na nila maramdaman yung aura ng ama ng pinuno. “Sabi mo all under control pero mukhang kinakabahan ka parin Lucio” landi ng isang nilalang. “Lahat ng naupong punong demonyo may isang hiling, pinili ni Anastacio na wag papakialaman pamamalakad niya sa Pilipinas. News blackout. What has he been doing?” bulong ni Lucio.

“Wala naman masamang balita, hindi pa naman niya binenta sa kalaban ang impyerno” sabi ng isang nilalang. “Last time sumilip ako he was going after his son, ang sinasabi nilang Tagapagligtas. So that means kaalyado natin si Anastacio” sabi ng isang nilalang.

“Alam ko, after that naging kampante na tayo at di na tayo sumilip pa. Sino ba yang humahamon sa kanya? Wala naman akong balita na may naglaad ng hamon pa. Kung meron man we should have known by now. Bakit nauna pa naghanda si Anastacio bago dumating yung pormal na hamon?” tanong ni Lucio.

“You can look at it this way, he feels threatened so he is preparing. Maybe nagsaad ng intensyon yung kalaban niya. Or maybe nakatunog si Anastacio kaya naghanda na agad” sabi ng isang nilalang. “Maaring ganon pero bakit hindi ako mapakali?”

“Maari din naman this is just a show tapos balak niya magpatalo? He knows if he loses he gets back his wife. Ang nakakapagtaka lang why now? Ang ibig ko sabihin I was expecting this before pero, aminado ako loophole ito sa plano ko noon”

“Pwede siya magsabi sa iba na hamunin siya tapos magpapatalo siya para makasama niya ulit asawa niya. Oo alam ko butas sa plano ko yan noon pero bakit ngayon lang? Dapat noon pa niya ginawa yon pero hindi naman niya ginawa. Namuno nga siya sa impyerno ng maayos” sabi ni Lucio.

“Boss baka tanga siya at ngayon niya lang narealize yon” banat ng isang nilalang at nagtawanan sila. “Pero Lucio isipin mo ito, hindi naman ganon kadali yon e. Siguro he has been trying pero wala siyang mahanap na malakas na demonyo. Remember dadaanan niya pa yung four horsemen”

“Hindi naman pwede sabihin ni Anastacio na magpatalo sila. Remember those four demons wants to be king too” landi ng isang nilalang. “I know lalo na yung pinili natin bilang Kamatayan, kaya gulong gulo din isipan ko right now”

“Does Anastacio really have a strong opponent or has he found a strong demon ally?” tanong ni Lucio. “Well boss we can only wait and find out. If meron nga talaga hahamon we shall get to see his worth kung malakas nga”

“If Anastacio wins, then there is nothing to worry about. If he loses then you go ahead with your plan and ask the new king to kill him and his wife” bulong nung isang nilalang. Napabuntong hininga si Lucio at naglakad lakad siya.

“I am the most powerful demon in the world and all I can do is wait. Pathetic, and my father must be laughing his ass off again” bulong ni Lucio. “At boss sa tagal nilang nawalay sa isat isa do you really think Anastacio still loves his wife? Oh come on hari siya ng impyerno, he can easily get younger and more beautiful wives” landi ng isang nilalang.

“Huh, ano alam ko diyan sa love na yan. Walang ganyan sa bokabularyo natin. Though nakita ko pano niya tinaya buhay niya noon para iligtas asawa niya. So we knew his weakness, his wife and we used it. Somehow thankful ako sa love na yan kasi kung wala yan di natin siya noon mapapaamo” sabi ni Lucio.

“Boss, bakit hindi nalang siya pinatay noon?” tanong ng isang nilalang at napailing si Lucio. “Demet ka why do you even have to ask?” bulong niya. “Curious lang boss, kasi since nalaman natin manggagaling sa kanya yung tagapagligtas, we could have easily killed him before and his wife. Bakit pa siya binigyan ng trono” bulong ng nilalang.

“Get out! Umalis kayo dito sa tabi ko!” sigaw ni Lucio. “Nagtatanong lang naman boss e. Bakit di mo masagot?” tanong nung isa at tuluyang nagbaga ang buong katawan ni Lucio.

“Sinabi kong umalis kayo dito sa tabi ko!” hiyaw niya kaya sa takot agad nawala yung dalawang nilalang. Narinig nanaman ni Lucio ang malakas na tawa ng kanyang ama. “Shut up! Shut up!” hiyaw niya.

“Bakit di mo maamin sa kanila na he defeated you?” bulong ng boses at lalong nagwala si Lucio. “That was before! I was still weak” sagot niya at lalo siya tinawanan ng kanyang ama. “A demon from a third world country defeated my son…very embarrassing” hirit nung boses.

“And you didn’t even do anything! He almost killed me!” sigaw ni Lucio. “Nakakahiya ka. Mas ginusto ko pang namatay ka kesa tulungan ka at malaman ng iba may nakatalo sa anak ko” sabi ng boses.

“That was before, I am not that same demon. I am stronger now and I have proven that to you. I killed all my brothers and sisters who were stronger than me. I made you acknowledge me as your son…now your only son” landi ni Lucio sabay ngisi.

“I know, that is why I made you rule the council…prove to me more you really deserve my throne” sabi ng boses. “Huh, you don’t have to remind me. I will take your throne soon father. You shall be so proud of me…you will beg me to take your throne” hirit ni Lucio.

Salamangka: Hari Ng Impyerno E-book

by Paul Diaz

2013

Wholesome, Action, Fantasy, Love Story

(Group Order code: SLM3)

Resbak: The Grand Alliance (E-book Preview)

THIS IS THE PREVIEW OF THE SECOND EBOOK OF RESBAK

E-BOOK IS COMING SOON!!!

Prologue

Sa isang village sa lungsod ng Maynila may mga nakabarikadang mga gamit, barbed wires at mga basag na bote. Nagkakagulo ang hanay ng mga illegal settlers at mga pulis at nagtatakbuhan palayo ang mga media pagkat nagkakahagisan na ng mga bato.

Mga isang daan na pulis ang mga sumugod, full body armor sila at may mga shields. Mga tao sa lugar nilalabanan ang magaganap na demolition sa kanilang mga bahay kaya lalo lang sila nagpapalipad at nagpapasabog ng mga motov bombs papunta sa hanay ng mga pulis.

Madami na ang nasugatan sa magkabilang kampo, mga taga media walang tigil parin sa pagcover ng kaganapan. Dalawang araw na itong pakikipaglaban at matatag ang mga illegal settlers kaya mga pulis sobrang nahirapan makalapit para masimulan na ang demolition.

Sa di kalayuan may isang itim na SUV ang dumating. “Congressman! Please wag na po! Hindi pa po kayo magaling!” sigaw ni Catherine. “Kailangan ko gawin ito, please let me” sabi ni Santiago. Nagkagulo ang media nang makita yung congressman, ang dalagang chief of staff niya napahaplos sa ulo kaya muli siya nagmakaawa sa boss niya.

“Sir please naman o, hayaan niyo na sila. Di niyo na kailangan gawin ito at hindi niyo naman po lugar ito e” sabi ng dalaga. “Public servant ako, kahit hindi ko lugar ito kung makakatulong naman ako e di mas maganda na yon. Catherine please let me” sabi ng congressman at bigla siya dinumog ng mga taga media.

“Magandang umaga, pakiusap lang sana sa taga media ay wag niyo na po sana ako kunan. Sige na please, nandito ako para subukan sila kausapin at di niyo na kailangan kunan itong gagawin ko” sabi ni Santiago ngunit walang tigil sila kumuha ng litrato at video. Mga reporter pilit lumalapit para kunan siya ng pahayag.

“Congressman delikado po dito, kami nalang po bahala” sabi ng isang matangkad at matandang pulis. “General, pasensya na kayo di ko na kaya yung nakikita ko sa telebisyon kaya siguro pwede ko naman sila subukan kausapin. Nais ko lang makatulong kaya kung pwede paatrasin mo na muna ang mga tauhan mo” pakiusap ni Santiago.

Nag usap yung dalawa sa isang tabi ng limang minuto, napakamot yung heneral sabay kinuha niya ang kanyang radyo. “Pull back men” utos niya at ilang saglit umatras na ang mga pulis at biglang nagkasayahan ang mga illegal settlers.

Nagkagulo ang mga media pagkat habang paatras ang mga pulis mag isang naglalakad si Santiago palapit sa barikada ng mga illegal settlers. Lumingon si Santiago at tinawag si Catherine. “Halika iha at kailangan ko mag take down ka ng notes” sabi niya.

Kinabahan ang dalaga, takot na takot siya ngunit bumalik si Santiago para sunduin siya. “May tiwala ka sa akin diba? Hindi kita hahayaan masaktan. Sige na kailangan ko tulong mo” pakiusap ng congressman kaya sumama naman ang dalaga sa kanya.

Todo kapit si Catherine sa congressman, nakarating sila sa barikada na nakataas ang mga kamay. “Nandito ako para makiusap sa inyo. Wag niyo po kami sasaktan. Kilala niyo naman po siguro ako” sigaw ni Santiago at yung mga nanggagaliting mga illegal settlers biglang napangiti nang makilala yung sikat at mayaman na congressman.

Medyo kinakabahan yung mga pinuno ng mga illegal settlers, lumingon si Santiago at sumenyas na lalo pang lumayo ang mga pulis. “Ibaba niyo ang armas niyo! Umatras pa kayo! Sige na pakiusap naman po” sigaw niya at inutos ng heneral na lalo pang umatras ang mga tauhan niya ngunit yung mga taga media lalong lumapit para makunan ang kaganapan.

Pinapasok yung dalawa sa barikada, napahaplos si Santiago sa dibdib niya at medyo nahilo. “Tsk sabi kasi sa inyo hindi pa kayo magaling e” sabi ni Catherine. Nagkagulo sa hanay ng mga illegal settlers, may nagdala ng tubig, upuan at isang lamesa. “Maraming salamat” sabi ni Santiago at naupo siya at agad uminom ng tubig habang si Catherine panay ang haplos sa kanyang dibdib.

Sa malayo panay ang paglapit ng media ngunit tuwing lilingon si Santiago tatayo si Catherine para palayuin sila. Nagtuloy ang usapan at ilang minuto ang lumipas napansin ng mga taga media at ng mga pulis na nagkatawanan na ang mga illegal settlers kasama ng congressman.

May mga ngiti na sa mukha ng mga residente doon at nung tumayo ang congressman bigla sila nagpalakpakan at ang dami dumumog sa kanya para makipagkamayan. Binuwag na nila yung barikada, naglakad na sina Catherine at Santiago pabalik. Sumugod ang media ngunit pinatigil sila ng congressman.

“Ayos na ang lahat, nakikiusap lang ako sa mga demolition team na bigyan sila ng sapat na oras para maka impake. Sila narin ang tutulong sa inyo buwagin ang mga bahay nila. Pakiusap sa mga pulis na kung maari tumulong narin kayo at nais ko sana maging maayos itong demolition pagkatapos nila makaalis”

“Magpapadala ako ng mga sasakyan mamaya upang sunduin sila para dalhin sila sa kanilang mga bagong tirahan” sabi ni Santiago. “Sir sir pano niyo po sila nakumbinsi na lisanin na tong lugar na ito?” tanong ng isang reporter.

“Well alam naman nila mali itong ginawa nila. Gusto din nila lumisan kaya lang ilang taon narin sila dito, nasa malapit ang mga trabaho nila, paaralan ng kanilang mga anak. Kinakatukan nila ay yung adjustment kaya pinaliwanag ko sa kanila na lahat pwede magsimula ulit”

“Sinabi ko sa kanila mas maganda na magsimula sila sa bago, kung saan tiyak na sila sa kanila na tunay ang kanilang tirahan. Marami sila maiiwan na mga kaibigan ngunit madami naman sila makikilala na bago. Trabaho walang problema pagkat yung lilipatan nila madaming pagtratrabahuan doon”

“Tutulungan ko sila lahat makakuha ng trabaho. Summer naman kaya yung mga bata walang klase, sa pasukan sa bagong paaralan na sila malapit sa kanila at sagot ko na yung unang taon nila doon para maka ipon sila at maka adjust din sa kanilang bagong lilipatan”

“At wag kayo mag alala, di sila lilipat sa distrito ko. Baka sabihin niyo may bahid na pulitika itong ginawa ko. Dito din lang sila sa distritong ito. Tumulong lang ako, wala ako hinihinging kapalit…meron pala. Mapayapang paglisan sa lugar, yun lang po” sagot ni Santiago.

Humaplos ang congressman sa dibdib niya, “Kung may tanong pa kayo si Catherine nalang sasagot. Medyo sumasama ang pakiramdam ko pasensya na po” pahabol niya kaya si Catherine ang humarap sa media habang ang congressman inalalayan makabalik sa kanyang kotse.

Pagpasok niya agad niya sinara ang kanyang pintuan at nilabas ang kanyang cellphone. “Cardo, ayos na. Marami rami itong nakuha ko. Lilipat sila lahat ngayong hapon. Ayusin mo ang mga bahay sa lugar na napag usapan natin. Ipadala mo yung susundo sa kanila dito” sabi niya.

“Boss naka ready na yung lugar. Sisimulan ko na ba yung conversion nila pagdating nila?” tanong ni Cardo. “Huwag!” sigaw ng congressman. “Hindi ko kayo maintindihan. Akala ko ba kumukuha kayo ng suporta? Ang dami niyo nang nilipat sa mga kontrolado nating mga lugar. Bakit ayaw mo pa sila iconvert?” tanong ni Cardo. “Basta sundin mo utos ko. Idadaan natin ito sa tama, wag na wag mo gagalawin ang mga taong nilipat natin”

“Gusto ko kusa sila mapamahal sa akin. Cardo wag tayo umasa sa mahika sa bagay na ito. Ginawa na natin dati yon noon at tignan mo nasan tayo ngayon. Gusto ko ngayon kusa sila magkagusto sa akin, wag natin sila linlangin” sabi ni Santiago. “Sige boss, siya nga pala may narinig akong balita” sabi ni Cardo.

“Anong balita yon?” tanong ni Santiago. “Magkakaroon ng big event yung schools of magic. Mukhang binalik nila yung dating tradition ng inter school battle this year” sabi ng kaibigan niya. “I see, magkakasama sama na ulit yung tatlo” bulong ni Santiago. “Boss apat, mukhang binuhay nila yung the fourth school” sabi ni Cardo at natawa ang congressman.

“I see, hayaan mo na sila Cardo. Saka na natin sila problemahin. Just make sure di nila mabuking plano natin. It does not matter kung magsama sama silang apat. Kapag nagtagumpay tayo wala na sila magagawa” sabi ni Santiago. “Are you sure boss?” tanong ni Cardo.

“Of course my friend, basta wag nila mabuking plano natin, idaan natin ito sa legal na pamamaraan. Everything will be ours soon. There is no need to rush things. Learn from the past my friend, we should learn from our mistakes. This time magtatagumapay na tayo pangako ko sa iyo” sagot ng congressman.

Samantala sa opinisan ni Hilda nagtipon tipon sina Felipe, Pedro at mga ibang propesor. “How is Raffy doing sa catch up classes niya sa elementary?” tanong ni Hilda. “Madam ayaw niya mag advance lessons. Kaya panay refinement ng grade one lessons lang ginagawa nila ni Abbey” sabi ni Romina.

“At bakit ayaw niya mag advance?” tanong ng principal. “Ayaw daw niya mapag iwanan yung grade one classmates niya. Gusto niya daw sila maging classmates parin sa grade two” sagot ng guro. “He is wasting time” sabi ni Prudencio. “Not exactly kasi si Raffy namamaster na niya yung mga grade one skills niya” sabi ni Romina.

“And how about Abbey?” tanong ni Pedro. “Well she too has mastered the grade one skills pero basta nalang sila nawawala e” sabi ng guro at lahat napatingin sa kanya. “What do you mean bigla sila nawawala?” tanong ni Pedro. “After their classes basta nalang sila nawawala. Pagbalik nila parang pagod na pagod sila sobra” kwento ni Romina.

“Magkakaapo na ata tayo pare” biro ni Felipe at bigla sila nagsakalan. “Tumigil nga kayong dalawa! Eric school scan! Hanapin mo mga magic signatures nila” utos ni Hilda at napakamot si Eric. “Madam di ko sila mahanap, actually I monitor their magic signatures everyday at meron po talaga span of hours na nawawala sila bigla sa magic grid” sabi ng propesor.

“Sa gym nagkakamilagro” landi ni Felipe at bigla siya binatukan ni Pedro. “Maski sa gym wala sila. Remember we do have CCTV cameras there at may mga students din doon na nagpapalakas ng katawan” paliwanag ni Eric. “So where are they going? How about out of the school?” tanong ni Hilda.

“Hay naku nakalimutan niyo na ata na sila yung napiling apprentice ng dragon lord. So natural tinuturuan niya sila” sabi ni Prudencio. Napatigil ang lahat at napangiti. “Bueno kung ganon ayusin nalang natin ang mga schedules nung dalawa. Felipe and Joerel kayo yung dalawang new instructors dito, kayo na bahala kay Raphael”

“The rest lahat magfocus kay Abbey” sabi ni Hilda. “Hind ba overkill na yon? Kasi dragon lord na mismo nagtuturo sa kanila tapos ano pa maituturo natin na hihigit doon?” tanong ni Ernie. “I am sure hindi naman niya kaya ituro ang lahat, siguro sa dragon magic lang siya magtuturo. The rest tayo na bahala para maging kumpleto yung dalawa” sabi ni Hilda.

Sa likod ng bundok may isang patag doon na napalibutan ng malalaking puno at isang malaking waterfalls. “Walanghiya ka maligo ka din naman kasi!” sigaw ni Raffy at tawa ng tawa si Abbey na nasa isang tabi pinapanood partner niya paliguan si Dragoro.

“Supahgramps naman e! Turuan mo naman kasi maligo tong si Dragoro. Ilang araw ko na siya pinapaliguan at di parin ako nakakaabot sa ulo niya” reklamo ni Raffy. Umungol si Dragoro at lalong natawa si Abbey pagkat nag eenjoy yung dragon sa pagscrub ni Raffy sa kanyang likod.

“Dalawang araw palang nagrereklamo ka na iho” sabi ni Ysmael. “Oooh at ikaw ang tagal niyo na dito sa bundok at di mo man lang napaliguan tong si Dragoro” landi ni Raffy. “Because we were busy watching over you two” sabi ng matanda at natulala yung mag partner.

“Binabatanyan mo kami lolo?” tanong ni Abbey. “Of course iha, from the moment that you were born Abbey binabantayan na kita. Then months later Raphael was born kaya dalawa na binabantayan ko. I knew from the moment lumabas kayong dalawa sa mundo kayo na talaga magiging apprentice ko”

“That is why tignan niyo naman mansion ko may kwarto kayo. Lahat ng gusto niyo at ayaw niyo alam ko. And after a long time its only now I can sleep well. Di niyo ba napansin sumisigla kami ni Dragoro? Dahil sa inyong dalawa yon. We can sleep well now knowing kayong dalawa ay safe at kaya niyo na ipagtanggol sarili niyo at being with you makes us happy” paliwanag ni Ysmael.

“Tapos di kayo pwede magpakita sa iba kasi pag nalaman ng iba buhay pa kayo magsisimula nanaman yung mga pagduda at paglalaban” bulong ni Raffy at napabuntong hininga yung matanda. Nalungkot si Abbey at tinabihan si Ysmael, “Supahgramps wag na kayo sad, dito naman kami lagi ni Raffy e. Kaya gamitan mo na ng magic para paliguan si Dragoro para ituloy mo na pagturo sa amin” lambing ni Abbey at natawa yung matanda.

“Di niyo ba naintindihan itong ginagawa natin for the past two days?” tanong ni Ysmael at napatigil si Raffy sa pagscrub kay Dragoro. “Siguro Abbey para lumakas yung arms ko, parang Karate Kid siguro yan. Wax on, wax off, baka gusto ni gramps lalo pa lumakas arms ko o kaya may super magic technique din kakalabasan nito” banat ng binata.

Natawa ng todo si Ysmael at Abbey, maski si Dragoro umungol at parang tumatawa din. Napahiyaw sa tawa ang dalaga at pinagtuturo ang mukha ni Dragoro. “Dragon scrub!” sigaw ni Raffy sabay nag imbento siya ng mala kuskos na galawa kaya halos mamatay sa tawa sina Abbey at Ysmael.

Napangiti ang matanda, ang di nakikita nung dalawa ay yung kanilang cursed dragon na nakikisaya din at nakikipagbonding kay Dragoro.

Sa loob ng isang mental hospital nilalabas ang isang binata sa kanyang kwarto. “May magic suppressor kayo dito ano? Kaya siguro hindi ko magamit kapangyarihan ko” sabi ni Froilan. Natatawa lang yung dalawang staff habang inalalayan siya lumabas sa grouds.

“Ayaw niyo maniwala, sige antayin iyo ako makalabas dito at babalikan ko kayo” hirit ng binata pero tinulak na siya palabas para makisama sa kapwa niyang nakakulong sa mental. Naglakad lakad si Froilan at agad lumapit sa isang grupo ng mga pasyente.

“Pati ba dito may magic suppressor?” tanong ng binata at lahat napatingin sa kanya. “Wag kayo matakot, magsalita lang kayo. Ako bahala sa inyo pag bumalik kapangyarihan ko” sabi ni Froilan at lumapit ang isang babaeng palangiti at bigla siya dinilaan. “Poison curse! Get away!” hiyaw ni Froilan pero niyakap siya ng babae at lalo pang pinagdidilaan ang kanyang mukha.

“Bitawan mo ako!” hiyaw ng binata at natulak ng malakas yung babae. Sinugod siya ng ibang mga pasyente at pinagsusuntok. Hinarap ni Froilan ang kanyang dalawang kamay at nagsisigaw. “Ilama paja rojo! Veneno de carga!” bigkas niya pero panay suntok at sipa lang natanggap niya.

“Gaganti ako pagbalik ng kapangyarihan ko” banta niya at lumapit yung isang matanda at tinitigan siya. “Yeah right” sabi ng matanda kaya tumakbo na palayo si Froilan hanggang sa nakitabi siya sa isang grupo ng mga pasyente.

“Hoy wag kang magbabanggit banggit ng powers dito” bulong ng isang babae kaya tila nabuhayan ang binata. “Bakit pinaparusahan ba?” tanong niya. “Shhh..lay low lang tayo” sagot ng isang lalake. “Ayos, sa inyo nalang ako sasama. Ako pala si Froilan” bulong niya pero walang pumansin sa kanya.

Lumipas ang isang minuto di nakatiis yung binata, “Malakas ako, pag balik ng kapangyarihan natin kahit ako na bahala sa lahat ng gwardya” bulong niya at tinawana siya ng mga kasama niya. “Sabi nang wag kang maingay e” bulong nung babae. “Bakit may plano ba kayo? Isama niyo naman ako, malakas ako” sabi ng binata.

“Basta sumabit ka nalanag sa amin at kami bahala sa iyo, inaantay natin yung hudyat ni Nick” bulong nung isang lalake. “Sinong Nick?” tanong ni Froilan. “Shit sabi wag ka maingay e” sabi ng babae. “Okay okay, pero maniwala kayo malakas ako” sabi ni Froilan pero tinawanan siya.

“Pare wag ka na mag ilusyon, wala kaming kilalang Froilan na malakas” bulong nung isang lalake. “Kasi patago kami, makikita niyo papatunayan ko malakas ako. Sino ba kayo? Pwede ko ba kayo makilala?” bulong ng binata at inabot nung isang lalake ang kamay niya. “Ako si Steve” sabi niya at nagkamayan sila.

“Natasah” sabi ng babae, “Bruce pare” sabi nung isang lalake. “Ako si Tony” sabi nung isa at biglang tumayo yung pang huli. “Thor, at kami ang Avengers” sabi niya kaya napanganga si Froilan at tinapik niya ng malakas ang kanyang noo. “Ina yan” bigkas niya.

Samantala sa loob ng isang kweba sa pinamalapit na maliit na isla sa Pilipinas nakaluhod ang isang lalake. Kinalat niya yung mga abo sa lupa sabay pinatungan ng mga kahoy na may baga. Pinaapoy niya yung mga kahoy at nagdasal siya ng isang orasyon.

Lumipas ang isang minuto kumuha siya ng patalim at sinugatan ang kanyang palad sabay tinuluan ang apoy. Pinikit niya ang kanyang mga mata at tinuloy ang orasyon. Lumakas bigla ang apoy kaya napaatras ang lalake.

Tumayo ang lalake at lalo tinuluan ng dugo ang lumakas na apoy. Nagkaroon ng orange flames bigla kaya agad siya napangiti at tinigil na ang pagpapapatak ng dugo niya.

May nilabas siya mula sa kanyang bulsa, papel na naka fold. Binuklat niya ito at may kinuha na mga piraso ng buhok at nilaglag din sa apoy. Binasa niya yung nakasulat sa papel sabay binigkas ang kakaibang orasyon.

Tumindi ang apoy kaya kinailangan na nung lalake lumabas ng kweba. Huminga siya ng malalim at sinimulan takpan ang entrance sa kweba. Nung sigurado nang nakatago yung kweba naglakad na siya palayo at huminga ng malalim.

Nakarinig siya ng malakas na sigaw sa loob ng kweba, umatras siya konti at napangiti. “Tiisin mo kaibigan, babalikan kita dito” bulong niya. Mas malakas na sigaw at iyak narinig niya. Parang taong pinapahirapan at namimilipit sa napakatinding sakit.

“Gustavo magtiis ka…”

RESBAK: THE GRAND ALLIANCE

BY JONATHAN PAUL DIAZ

COMING SOON!!!